Sinüs lifting (sinüs kaldırma), üst çene posterior (arka) bölgede maxiller sinüs tabanının cerrahi olarak yükseltilmesi ve altına kemik grefti yerleştirilmesi işlemidir. Amaç, diş implantı yerleştirmek için yeterli dikey kemik yüksekliği oluşturmaktır. Üst azı dişler çekildikten sonra sinüs tabanı zamanla aşağı inebilir; bu durumda kalan kemik yüksekliği implant için yetersiz kalabilir.

Maxiller sinüs, üst çene posterior bölgede hava dolu bir boşluktur. Dişler çekildikçe sinüs tabanı aşağı inebilir ve kemik yüksekliği azalır — bu süreç sinüs pneumatizasyonu olarak adlandırılır. Uzun süreli dişsizlik, periodontal hastalık veya kist operasyonu sonrası kemik kaybı sinüs lifting ihtiyacını artırabilir. CBCT ile mevcut kemik yüksekliği, sinüs tabanı kalınlığı ve anatomik sınırlar milimetrik ölçülür.

Sinüs lifting, kemik grefti kapsamında değerlendirilir; ancak üst çene posterior bölgeye özgü anatomik bir yaklaşımdır. Greft materyali (otogreft, allogreft, ksenogreft veya sentetik) sinüs tabanı altına yerleştirilir; zamanla hastanın kendi kemiğiyle remodelasyon sürecine girer. Bu işlem, bölgesel olarak implant yatağı oluşturmayı hedefler.

İki ana teknik vardır: kapalı (indirekt) sinüs lifting, implant yuvası hazırlanırken sinüs tabanının osteotom ile yukarı itilmesi; açık (direkt) sinüs lifting, sinüs yan duvarından pencere açılarak sinüs zarının kaldırılması ve greft yerleştirilmesi. Teknik seçimi kemik yüksekliği defekti, greft hacmi ihtiyacı ve hekimin değerlendirmesine bağlıdır. Bazı vakalarda lifting ve implant aynı seansta; diğerlerinde implant 4–6 ay sonraya planlanır.

Alanya'daki planlamada CBCT olmadan sinüs lifting değerlendirmesi yapılmamalıdır. Kemik yüksekliği ölçümü, sinüs anatomisi, septum varlığı ve implant konumu simülasyonu birlikte değerlendirilir. All-on-4 gibi tam çene protokollerinde de üst posterior bölge kemik yüksekliği kritik rol oynar; lifting ihtiyacı implant planının temel adımıdır.