Kemik grefti (kemik augmentasyonu), çene kemiğinde implant yerleştirmek veya mevcut kemik yapısını güçlendirmek için yetersiz kemik hacminin artırılması işlemidir. Greft materyali defekt bölgesine yerleştirilir ve zamanla hastanın kendi kemiğiyle remodelasyon sürecine girer. Bu işlem, diş implantı planlamasının önemli bir parçası olabilir.

Yeterli kemik hacmi olmadan implant yerleştirmek uzun vadede stabilite riski taşıyabilir. Uzun süreli dişsizlik, periodontal hastalık, travma, kist operasyonu veya çekim sonrası kemik erimesi greft ihtiyacını artırır. CBCT ile kemik genişliği, yüksekliği, sinüs tabanı ve sinir kanalı mesafesi milimetrik ölçülür; implant planı bu verilere dayanır.

Greft materyalleri arasında otogreft (hastanın kendi kemiği), allogreft (işlenmiş donör kemiği), ksenogreft (hayvansal kaynaklı) ve sentetik greftler bulunur. Materyal seçimi defekt boyutu, hacim ihtiyacı ve hasta öyküsüne göre belirlenir. Uygulama yöntemleri socket preservation (çekim alveolüne greft), horizontal veya vertical augmentasyon, blok greft ve guided bone regeneration (GBR — membran ile greftin korunması) şeklinde değişir.

Üst çene posterior bölgede kemik yüksekliği eksikliği sinüs kaldırma (sinüs lifting) ile ele alılır; bu, kemik greftinin bölgesel bir uygulamasıdır. Alt çenede sinir kanalına yakınlık veya horizontal kemik darlığı farklı greft teknikleri gerektirebilir. İmplant işlemleri sayfasında cerrahi süreç genel olarak anlatılır.

Alanya'daki planlamada CBCT ve klinik muayene zorunludur. Greft tipi, hacim ihtiyacı ve implant zamanlaması yazılı olarak paylaşılır. Greft ve implant aynı seansta veya aşamalı olarak planlanabilir; toplam süre vaka karmaşıklığına göre değişir. Sigara kullanımı greft başarısını olumsuz etkileyebilir; iyileşme döneminde azaltılması önerilir.